Home  » Blog  » Hoogsensitiviteit en angst: “Waarom ik jarenlang mijn hoogsensitiviteit onderdrukte en dit mij ongelukkig maakte”

Hoogsensitiviteit en angst: “Waarom ik jarenlang mijn hoogsensitiviteit onderdrukte en dit mij ongelukkig maakte”

Herken je dit, je:

  • Bent bang dat anderen je gek zullen vinden?
  • Doet dingen (zoals je werk) tegen je zin in, omdat je bang bent dat jij je droom niet kan leven?

Je bent niet de enige: jarenlang had ik hier ook last van. Ik was ontzettend bang voor mijn hoogsensitiviteit en wat anderen wel niet van mij konden denken. Jarenlang leefde ik daarom vanuit angst. Ik cijferde mezelf en mijn hoogsensitiviteit weg.

Een tijdje geleden werden er mij hier vragen over gesteld en ik deel ze graag met je. Verder deel ik tips die je helpen als je ook last hebt van angst als HSP.

“Vroeger liet jij je leven belemmeren door angst. Waarom was dat?”

Ik nam als kind al intuïtief waar (zo zag, voelde en hoorde ik entiteiten). Op een gegeven moment begreep ik dat anderen dit niet waarnamen. Ik werd er angstig voor.

Later ontdekte ik dat ik hoogsensitief ben. Hoogsensitieve personen (HSP) kunnen ten opzichte van niet-HSP prikkels en emoties zoals angst heel intens ervaren. Deze angst kan onverklaarbaar zijn. Zo durfde ik op een gegeven moment niet meer op de foto, was ik bang voor naalden, autorijden en vuurwerk.

Ik was verder ook bang voor de mening van anderen hierover, bijvoorbeeld dat anderen me raar, gek of zweverig zouden vinden.

Tijdens mijn studie Toegepaste Psychologie was ik als de dood dat anderen zouden vragen: “Kun je door mij heen kijken?” Ik interpreteerde dit als onder andere als: “‘Voel je wat ik voel, of kan je mijn blokkades en ziel zien?” Alhoewel ik dit vaak waarnam, zei ik “nee.” Ik had geen om me te bewijzen en was angstig dat mensen me mogelijk anders zouden vinden.

Ik had het heel erg gevonden als mensen mij medium of iets dergelijks zouden noemen. Ik deed mijn best om vooral op de niet op te vallen en cijferde mezelf weg.

“Wat deed je dan niet?”

Ik liet mezelf niet écht 100% zien. Ik verstopte mijn hoogsensitiviteit en intuïtieve kant. No way dat ik over lichtwezens zoals engelen en elfen of dat soort sprookjesachtige dingen die voor mij zo zacht en liefdevol en inspirerend voelden, zou praten. Er was immers geen wetenschappelijk bewijs voor.

Ik deelde vaak niet mijn waarnemingen en mijn mening. Ik probeerde zo normaal en rationeel mogelijk te leven. Verder vermeed ik op een gegeven moment fotos, injecties, autorijden en vuurwerk.

“En wat hield je dan tegen?”

Ik was enerzijds bang dat ik mijn waarnemingen niet aankon en dat het teveel zou worden.

Ook speelde de gedachte dat ik anders was en anderen me niet meer leuk zouden vinden al ik mezelf écht helemaal zou laten zien mee. Toen ik dit later uitgebreid ging onderzoeken, kwam ik erachter dat ik bang was dat helemaal niemand me zou begrijpen, om er niet meer bij te horen/eenzaam te worden.

“Vond je het gevoel naar?”

Die angst op zich was niet naar; dat was angst. Dat wat ik er (onbewust) omheen creëerde, dát was naar. Ik creëerde mijn eigen gevangenis en nare gevoel. Het proberen weg te stoppen van een stuk van mij maakte uiteindelijk ongelukkig en vrat ook veel energie. Dit inzicht kreeg ik overigens pas vele jaren later ;).

HSP Femke de Grijs over angst. foto Roeland Topee
Stockfotografie: © Roeland Topée | www.ZinneBeelden.com

“Was je bang de controle te verliezen?”

Ik was enerzijds bang dat ik geen controle had over mijn waarnemingen; op de meest vreemde momenten (bijvoorbeeld als ik wilde slapen) nam ik van alles waar. Ik wist toen helemaal niet hoe ik met hoogsensitiviteit en bijbehorende waarnemingen om kon gaan. Ik was bang om me erin te verliezen.

Ook was ik bang dat ik geen controle had over mijn buitenwereld en dat ik helemaal eenzaam achter zou blijven. Natuurlijk heb ik ook nu niet 100% invloed op hoe de buitenwereld op mij reageert. Maar ik heb wel geleerd dat er altijd mensen zullen zijn die wel en niet leuk vinden wat ik doe. En dat er (hoe cliché het ook klinkt) op elk potje een dekseltje past.

“Wanneer ontdekte je dat deze angst er wel mag zijn en dat het een heel normale emotie is en dat het je er niet van moet weerhouden te doen wat je het liefste doet?”

Dat is een heel proces geweest. De aanleiding om angst te transformeren kwam toen ik me tijdens mijn studie uitgeput voelde. Allerlei resultaten volgden, zoals de Ziekte van Pfeiffer, een ijzer-, vitamine D-en B12-tekort. Op een gegeven moment werd er niets meer gevonden en werd er gesproken over Chronische Vermoeidheid.

Tijdens mijn middelbare school had ik ontdekt dat ik hoogsensitief ben: dit weten is één, ermee omgaan twee. Ik leerde dit (eindelijk) beheersen en omgaan met mijn waarnemingen. Zo kwam ik erachter ik dat ik ook angst had overgenomen van anderen, en onafgeronde vorige levens had, waardoor ik angst extra intensief ervoer. Ik leerde dit transformeren. Jaren ging het beter met me.

Tot ik eind 2013 weer een energiedip kreeg. Er werd een vitamine B12- opnamestoornis en auto-immuunziekte gevonden. Ik besloot om dit niet te benaderen vanuit angst, maar vanuit liefde. Het moedigde me aan om volledig mijn hart te volgen en me helemaal te laten zien. Ook op het gebied van hoogsensitiviteit en intuïtie. Ik deed er in mijn werk als Toegepast Psycholoog al veel mee, maar benoemde bijvoorbeeld nog niet alles als ik het gevoel had dat dit wel klopte/belangrijk was. Nu doe ik dat wel. Het maakt me gelukkig. Ook zie ik dat anderen ervan opfleuren als ik mijn waarnemingen en mening wel deel. Een win-win situatie dus.

“Voel je nu nog wel eens angst?”

Ja, ik ga er nu alleen anders mee om :).

“En wat doe en denk je dan?”

Ik heb meer geleerd om me niet te identificeren met de angst. Ik relativeer sneller; ik herinner mezelf eraan dat ik angst voel, maar dat ik angst niet Ben. Alleen al die gedachte maakt dat er een hoop ruimte ontstaat. En dat de angst niet meer mijn leven bepaalt, maar dat ik bepaal hoe ik met angst omga.

“Hoe buig je dat om naar iets positiefs?”

Angst ben ik gaan zien als een signaal: het kan me waarschuwen, bijvoorbeeld als er een auto een onverwachte move maakt waar ik dan snel op kan inspelen. Door mijn hoogsensitiviteit kan ik ook angst van anderen waarnemen; ideaal als ik bijvoorbeeld een HSP help die angstig is. Ik kan precies voelen waar zijn/haar angst vandaan komt en wat er nodig is om deze te overwinnen. Ik pluk dus nu de vruchten van angst, in plaats van last te hebben van nadelen :).

Tips voor als je last hebt van angst als HSP:

Tip 1: Erken dat je angst hebt
Angst verstoppen en onderdrukken, vreet bergen energie.

Tip 2: Spoor de oorzaak van de angst op en durf om hulp te vragen
Als je hoogsensitief bent kunnen allerlei oorzaken (zoals uit onafgeronde vorige levens) door elkaar heenlopen: dit kan uitermate verwarrend en vermoeiend zijn. Zelf kwam ik er ook niet uit: ik zocht hulp bij (hoogsensitieve) professionals. Ik leerde zo een vaak onverklaarbare warboel aan angst grondig begrijpen en transformeren.

3: Leer om bij Jezelf te blijven
Als je bij jezelf blijft, verlies jij je niet in angst. Met mijn Complete HSP Jaartraject ‘Van vermoeid naar een leven waarin jij Bloeit‘ ontdek je hoe je bij jezelf blijft en angsten opspoort en transformeert. Je ontdekt verder hoe je de vruchten plukt van je hoogsensitiviteit. Leven vanuit liefde (in plaats van angst) geeft vreugde, ontspanning en energie!

Over Femke de Grijs

Met mijn achtergrond als Toegepast Psycholoog ben ik gespecialiseerd in het begeleiden van hoger opgeleide vrouwelijke HSP die last hebben van vermoeidheid. Jaren was ik uitgeput. Ik liep vast in het reguliere circuit.

Toen ik ontdekte dat ik hoogsensitief was en dit leerde beheersen, werd ik energieker. Ook knapte ik op toen mijn vitamine B12-tekort juist werd onderzocht (ik heb een opnamestoornis) en behandeld (met injecties).

Met mijn intuïtie ‘weet’, ‘voel’ en/of ‘zie’ ik snel waar energievretende blokkades liggen en wat er nodig is om deze te overwinnen. In help je graag vanuit een holistische benadering en mijn unieke intuïtief ontwikkelde methode. Zodat ook jij meer energieker wordt.

Aanvullende blogs:

10 gedachtes op “Hoogsensitiviteit en angst: “Waarom ik jarenlang mijn hoogsensitiviteit onderdrukte en dit mij ongelukkig maakte””

  1. monique goed. maar. ooo

    Ik ben ook heel gevoelig als ik het allemaal zo lees over een hooggevoeligheid .ik weet niet hoe ik assertiever moet overkomen .ik kan niet tegen mensen die direct zijn ..ik werk in de zorg en daar loop ik tegen dit probleem steeds aan .Ik probeer er vanaf te komen maar het lukt niet.ik wil verder komen in mijn leven maar ik weet niet hoe.en het helpt het als je zo online training doet.

  2. Monique goed. M

    Ik heb geen rijbewijs het is voor mij heel moeilijk om ergens heen te gaan en ik werk in de zorg onregelmatige diensten .ik wil graag weten hoe ik dat in de zorg kan oplossen als je voor je zelf op moet komen .En hoe je met mensen om moet gaan die heel direct zijn .ik voel soms die angst en dat voelt niet fijn.

  3. Hoi Femke,

    Heb ongeveer tien jaren geleden ontslag genomen omdat alles in de hectische sector waar ik werkte me teveel werd. Teveel tl-licht, teveel mensen om me heen, altijd muziek aan, terwijl ik behoefte heb aan rust en veel stilte.

    Ik heb dan ook ontslag genomen en werk nu vanuit huis. Heb er nooit spijt van gehad. Hierna ontdekte ik pas dat ik HSP ben. Ik heb er eigenlijk nooit meer last van gehad omdat ik nu alles zelf kan bepalen.

    Ik heb nooit angsten of iets dergelijks gekend. Gelukkig maar, als ik dat zo lees klinkt dat erg naar. Ben wel moe geweest, maar dat is ook helemaal voorbij.

    Vanaf deze tijd ben ik veel meer gaan zien in de voor de meesten niet zo zichtbare wereld, als geesten, aura’s om mensen, etc. Ook veel abstracte zaken als hoe verschillende dimensies op elkaar in werken en het begrip tijd, toekomsten van landen, etc. Af en toe doe ik wel wat met Remote Viewing.

    Sporadisch help ik wel eens iemand. Ik kan goed zien wat iemand heeft meegemaakt en wat er precies in zijn/haar verleden is gebeurd. Handig als het voor deze persoon zelf verborgen is. Maar ik ben geen “mensen-mens” dus houd ik me er niet mee bezig.

    Er is nog zoveel te ontdekken dat er lang niet genoeg tijd is voor alles.

    Het ga je goed,

    Hartelijke groeten,

    Marten

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top